nieprzebrane szczęście
środa, 30 maja 2012
dar
dziękuję za słodki dar samotności.
choć twierdzą, że samotność
jest czarna i chmurna
jak więzienny loch
jak wygnanie
to jednak moja taka nie jest.
od czubka głowy po koniuszki stóp
od początku nocy do końca dnia
wszystko we mnie jej wyczekuje.
Nowszy post
Starszy post
Strona główna