świat

pokochaj ten samotny, bezpański świat
pamiętaj o długich dniach sierpnia, o słodkich morelach,
primitivo sączonym z wysokich kielichów w gorące wieczory,
o dmuchawcach, które roznosi letni wiatr.

pokochaj ten głęboki, rozproszony świat
pielgrzymów wędrujących z jednego końca ziemi na ten drugi,
na jednych będzie czekał spokojny dom i kwitnący ogród
na drugich czarna rozpacz, smutek i melancholia.
widzisz ludzi, którzy pojawiają się znikąd
widzisz ludzi, którzy znikają nagle
jakby załamał się w tym miejscu czas
i stała bezdenna mroczna nicość.

pokochaj ten milczący, nierzeczywisty świat
pamiętaj o chwilach, kiedy byłaś dzieckiem
ze zdumieniem patrzyłaś jak poszerza się przestrzeń,
świat, który należał do ciebie był nadzwyczajnie doskonały.