rąbanie

Kiedy mistrz zen osiągnął oświecenie,
by to uczcić, napisał takie słowa:
Och, co za wspaniały cud: rąbię drzewo!
Wyciągam wodę ze studni!

Dla większości ludzi nie ma nic cudownego w zajęciach tak banalnych,
jak wyciąganie wody czy rąbanie drewna.
Gdy się osiągnie oświecenie, w rzeczywistości nic się nie zmienia.
Wszystko jest po staremu.
Tyle że teraz serce napełnia się zdumieniem.
Drzewo pozostaje drzewem, ludzie są tacy jak przedtem i ty także.
Życie nie zaczyna biec inaczej.
Możesz być tak samo zmienny czy stały,
tak rozważny czy szalony jak dawniej.
Ale jest jednak poważna różnica:
teraz widzisz wszystkie te rzeczy w inny sposób.
Człowiek jest jakby bardziej oddalony od tego.
I twoje serce napełnia się zdumieniem.
Taka jest istota kontemplacji: zdolność zdumiewania się.
Anthony De Mello, Śpiew ptaka


co za wspaniały cud, jest dzień.
co za wspaniały cud, jest październik.
co za wspaniały cud, moje rany się goją.
co za wspaniały cud, jem sałatkę ze świeżego szpinaku, fety, rukoli i pomidorów.
co za wspaniały cud, jestem w domu.
co za wspaniały cud, piszę.