jesień

szara, zimna, deszczowa jesień,
która to już, nie chcę zagłębiać się, wolę liczyć wiosny,
nauczyciel jogi zaprasza na sesje coraz młodsze dziewczyny,
wczoraj ćwiczyła przy nim piękna dwudziestolatka
z błyszczącymi czarnymi włosami ułożonymi na boba,
ubrana w zieloną koszulkę z napisem BABKA LEKARSKA
(dwuznaczność właściwa słowu babka nasuwa się sama),
wokół siłowni powyrastały iglaste drzewka przystrojone
w złotosrebrne świąteczne ozdoby, sprawdziłam kalendarz,
prawie półtora miesiąca do grudniowej odświętności,
nad rzymem przelatuje 10 milionów szpaków,
które przyleciały do wiecznego miasta z europy wschodniej,
(teoria chaosu w praktyce),
kolega logistyk od dwóch tygodni zaopatruje mnie
w kiszoną kapustę własnej roboty,
litrowy słoik najprawdziwszej białej kapusty z sokiem
dostaję dwa razy w tygodniu,
nowy nauczyciel włoskiego pochodzi z neapolu i boi się dzików,
nie chciałby się z nimi spotkać ani na przystanku autobusowym
ani w lesie podczas joggingu,
pierwsze zajęcia z nim to była joga śmiechu.