dusza

Moja dusza nie może opowiadać i nie znać jakiejś prawdy,
moja dusza może tylko płakać i śmiać się, i załamywać ręce,
moja dusza nie może pamiętać i bronić się,
moja dusza nie może rozważać i poświadczać.
Kiedy byłam dzieckiem zobaczyłam morze: było błękitne,
w młodości napotkałam na kwiat: był czerwony,
teraz jest obok mnie obcy: bez koloru,
lecz nie lękam go się bardziej niż dziewica lękała się smoka.
Kiedy rycerz przybył zaopiekować się dziewicą w czerwieni i bieli,
miałam podkrążone oczy.

Edith Södergran, Moja dusza
tłumaczył Ryszard Mierzejewski


moja dusza nie może rozpaczać, płakać, załamywać się i żałować
nie może zamartwiać się, gryźć ani upadać na duchu
moja dusza nie może dygotać ze strachu niczym liście osiki
nie może dać zwieść się pozorom ani obłudnikom.

moja dusza może tylko śmiać się, żartować i podskakiwać z radości
może bujać w obłokach, psocić, stawać na głowie i żyć ponad stan
moja dusza może znać język słoni, ropuch, lwów, czarnoksiężników
może dawać dobry przykład i rozbijać bank.