stos

Widzieć swoje życie jako stos kamieni,
jak motyla i obłok,
jest ludzką złożoną siłą.
Empatia jest jej prawdziwą drogą.
Zrozumienie jej odległym celem.

Podróżować z własnym umysłem w czasie i przestrzeni
to jak użyczyć swojej rozpiętości skrzydeł
rozciągniętej na lata.

Harry Martinson
w tłumaczeniu Ryszarda Mierzejewskiego



widzieć swoje życie jako stos piasku
jak paradoksy i niekończące się opowiadania,
jest prawdziwie ludzką powinnością.

miłość i zrozumienie
są jego prawdziwą drogą.
żaden cel nie jest odległym celem.

podróżować z umysłem w ciszę i środek chwili
to jak zrozumieć sens wszystkich żywotów
i objąć potrzebę istnienia świata.