tajemnica

Ośmielam się podnieść wzrok
ponad suche wierzchołki drzew,
nie widzę Boga, ale jego światłość
olśniewa wszystko.

Ze wszystkich rzeczy wiem jedno,
co moje serce czuje:
jestem młody, żywy, samotny,
a moje ciało zużywa się.

Wkrótce zasnę w wysokich trawach
na brzegu rzeki, pod nagimi
drzewami, wtedy wzniosę się w chmury
aby żyć bez młodości.
Pier Paolo Pasolini, Tajemnica
(za www.goldenline.pl/grupy/Literatura_kino_sztuka/ludzie-wiersze-pisza)


jestem żywa i samotna,
zanurzona w smutnej pieśni.
moje ciało zużywa się,
a ja ośmielam się mieć nadzieję na
olśniewające zakończenie.

podnoszę śmiało wzrok
ponad rozpadające się stada czarnych ptaków
i poszarzałe kłęby nieskończonego nieba.

ze wszystkich rzeczy wiem to,
co czuje moje serce:
pragnę życia w miłości,
i gdy zasnę
w wysokich skałach wśród rozłożystych traw,
wzniosę ten sam okrzyk do boga.

bez wątpienia,
On pragnie tego samego.