fryzjer

spaceruję z Panią L. po parku.

alejki zatłoczone.
tłum w maseczkach maszeruje wszerz i wzdłuż.
knajpki otwarte.
kolejki przed lokalami z zachowaniem bezpiecznego dystansu.
gwar i ruch.
wygląda jakby całe miasto wybrało się na przechadzkę.

w pewnej chwili Pani L. zauważa go.
cały na czarno, w czarnej maseczce na twarzy,
trzyma na smyczy biszkoptowego golden retrivera.

zwyczajowe dzień dobry wprowadza mnie w zakłopotanie.
nieświadomie chwytam się za zbyt długie włosy.
długie i zagubione,
rozjaśnione farbą z tubki w domu
tęsknią za ręką profesjonalnego fryzjera.

będzie Pan przyjmował wkrótce? - zagaduję.
oczywiście! - odpowiada.

widziałaś? był ze swoim partnerem -
dzieli się swoimi obserwacjami Pani L.
nie zauważyłam, żeby trzymali się za ręce.